𝚍𝚎𝚓𝚊𝚟𝚞

چسناله

خب نمی‌دونم از چی شروع کنم
اول اینکه خب تسلیت میگم به ایران،و هرکس که عزیزی رو از دست داده:)
و خب امیدوارم همون چیزی که خودتون میدونین اتفاق بیوفته 
این یک
دوم اینکه همه چی فشار آورده واقعا مخصوصا مخصوصا مخصوصا مدرسه و دبیرستان 🙏🏻
روزی دوبار خواهر نداشتم میاد جلو چشمم گذر می‌کنه 
بعد فکرکن با این همه بدبختی همه چیزا هم تغییر کنه 
نه تنها ادم روانی براش نمونده باید درسم بخونه و نری/نه
از یه ور آدما ،زندگیم شده اینطوری که همیشه ادم میاد میره میاد میره همش تو رفتو آمدن 
البته که از تابستون همه چی تغییر کرده و خیلی بهتر و بهتر شده 
آدمای خوبو درست 
رفیقای خوب و ... 
۴۰۴ سال عجیبی بودش مثلا اوایلش بد بود همش خودزنی میکردم بعدشم که از تیرماه و خرداد ادمای جدیدو خوبی وارد زندگیم شدنو اره که هنوزم پیشمن ادماییو پیدا کردم که میتونم از ته دل دوسشون داشته باشم بدون هیچ قضاوتی
کلن این یکسالو نیمی که اینجا نبودم یا تیکه تیکه میومدم خیلی درسای زیادی گرفتم